Plastische esthetische chirurgie in Duitsland

Incisie bij rhinoplastiek van onderen

 

Neuscorrectie | neuschirurgie

De esthetische neuscorrectie wordt ook neusplastiek genoemd en is in de medische wereld beter bekend als rhinoplastiek. De neus is een belangrijk onderdeel in de esthetiek van het gezicht. In het geval er sprake is van een afwijkende vorm van de neus is het mogelijk om met behulp van een neuscorrectie het esthetische algehele beeld van het gezicht te normaliseren.

Typische vormen van neusafwijkingen zijn o.a. de langneus, de haakneus, de haviksneus en de brede neus. De zadelneus komt voornamelijk voor bij mensen van Aziatische afkomst en wordt bij Europeanen meestal veroorzaakt door een neusbreuk (neusbeenfractuur). Ook functionele aandoeningen, bijvoorbeeld een belemmerende neusademhaling, komen veel voor en moeten bij de neuscorrectie in ogenschouw worden genomen.

Een schuine stand van het neustussenschot is eveneens een afwijking, maar dat mag echter niet leiden tot belemmering van de neusademhaling. Er zijn vele mensen die een sterke afwijking van het neustussenschot hebben, maar geen belemmering van de neusademhaling vertonen. De focus van deze bijdrage vormt de esthetische neuscorrectie.

...

 

borstverkleining

borstverkleining-borstversteviging

Borstverkleining of borstreductie wordt geassocieerd met het medisch begrip macromastie, de benaming voor te grote borsten. De macromastie behoort tot de categorie borstafwijkingen.

Vele vrouwen hebben last van te grote borsten. Zij hebben vaak het gevoel aangestaard te worden door andere mensen vanwege de exorbitante grootte van hun borsten. Dit resultaat vaak in een onbewuste gekromde houding van het thoracale gedeelte van de wervelkolom om de boezem trachten te verbergen. Een andere belangrijke reden is dat de patiënten met de wens voor een borstverkleining veelal een reeks van symptomen aangeven die het resultaat zijn te zware borsten. Zo geven zij veelal aan dat zij last hebben van rug- en nekpijn. In dit opzicht ervaart ongeveer 80% van de vrouwen direct na de borstverkleining een duidelijke verlichting van de klachten. Door het gewicht trekken de schouders samen. In de plooi van de onderborst kunnen zich maceraties (intertrigo) en schimmelinfecties vormen, in het bijzonder tijdens de zomermaanden. De slechte houding, veroorzaakt door het gewicht, kan leiden tot slijtageverschijnselen aan het thoracale en halsgedeelte van de wervelkolom. Sporten is haast niet meer mogelijk. Het vinden van juiste kledingmaat is eveneens een uitdaging.

...

 

Buikwandcorrectie | abdominoplastiek

De belangrijkste indicatie voor een buikwandcorrectie of abdominoplastiek is de staat van het lichaam na afloop van een zwangerschap (meestal meerlingenzwangerschappen) en bij een forse gewichtafname nadat er eerst sprake was van extreem overgewicht (obesitas = vetzucht, extreme vorm = adipositas permagna).

Hierbij kan de buikhuid massaal zijn opgerekt. Daarnaast is veelal ook sprake van een uitgezette buikwand, die bestaat uit buikspierweefsel en vaste vezelweefsels bestaat. Dit laatste kan ook bij slanke vrouwen resulteren in een zogenoemde kogelbuik. Een oppervlakkige buikwandcorrectie in het huidniveau geeft in deze situaties niet het juiste resultaat. Van belang is om tevens een inwendige correctie van de buikwand uit te voeren.

De situatie waarbij de buikspierweefsels sterk uiteenwijken in een linker- en rechterhelft, wat rectus-diastase wordt genoemd, kan met een buikwandcorrectie op spierniveau worden gecorrigeerd (zie hieronder: het inwendige korset).

...

 

Neustipcorrectie | Correctie van de neustip

De neustipcorrectie is in de meeste gevallen slechts een onderdeel van de standaardneuscorrectie. Er zijn echter ook situaties waarin uitsluitend sprake is van een misvorming van de neustip, bij een verder normale neus.

  • Bij deze ingreep worden geen benige structuren gecorrigeerd. Het gaat hier om een ingreep aan de kraakbenige en weken delen. Om die reden is het bij een neustipcorrectie van belang dat er gedurende een kortstondige periode een neusspalk wordt gedragen. Om zwellingen en blauwe plekken te voorkomen wordt een neusspalk door vele neuschirurgen aanbevolen.
  • Weliswaar kan de neustipcorrectie in principe onder plaatselijke verdoving (lichte slaap) plaatsvinden, maar zijn de verdovingsnaalden dermate pijnlijk dat ook hier een algehele anesthesie wordt aanbevolen.

...

Oorverkleining

Met behulp van een oorverkleining (resp. oorschelpverkleining of oorcorrectie) is het mogelijk om te grote oren te corrigeren. De medische term voor een grote oorschelp is macrotie. De overgangen zijn vloeiend, de relatieve grootte is afhankelijk van de lichaamslengte en de hoofdomvang. Bij benadering is de standaard van de aslengte bij vrouwen tussen de 58 en 62 mm en bij mannen tussen de 62 en 66 mm. Cruciaal voor de indicatie van een oorverkleining is het psychisch leed van de betrokkene, dat veelal door plagen en pesten wordt vergroot.

...

Redenen om een kuitcorrectie te laten uitvoeren

kuiten corrigeren

Patiënten kunnen een kuitcorrectie laten uitvoeren omdat hun kuiten genetisch te breed of te smal zijn aangelegd. Het kan hierbij om vetophopingen of om veranderingen van de spieren gaan. Een misvorming van de kuit kan ook het gevolg zijn van verschillende ziekten. Juist dan kunnen de kuiten extreme vormen aannemen, waarbij ook een sterke asymmetrie kan optreden. Ziekten waarbij veranderingen in de spieren kunnen optreden zijn:

  • klompvoet
  • spastische verlamming
  • kinderverlamming (poliomyelitis)
  • botontsteking (osteomyelitis)
  • letsels zoals brandwonden, uitgebreide kneuzingen, botbreuken en zenuwbeschadigingen met spierverschrompeling (spieratrofie).

Vaak is een vetverdelingsstoornis de oorzaak van te zware kuiten/onderbenen:

  • gelokaliseerde adipositas
  • gegeneraliseerd overgewicht
  • lipoedeem (vorm van lipomatose)

Vaak heeft de motivatie voor een kuitcorrectie een puur esthetisch karakter. De kuiten worden als veel te dik of te dun ervaren. Als deze bevinding terecht is, kan deze ook nog gepaard gaan met een duidelijk psychisch lijden en eventueel zelfs met beperkingen in sociaal opzicht. In deze gevallen kan een kuitcorrectie een aanzienlijke verbetering van de levenskwaliteit betekenen.

Tegenwoordig zijn er verschillende methoden die goede tot zeer goede resultaten opleveren. Als ze door een ervaren chirurg worden uitgevoerd, bestaat er slechts een klein risico op complicaties (zie literatuurlijst).

...

Redenen voor een kuitverkleining

Kuitverkleiningen spelen in vergelijking met borstvergrotingen, borstverkleiningen, buikwandcorrecties, e.a. slechts een ondergeschikte rol in de plastische chirurgie. Toch zijn er veel mensen (meestal vrouwen) die net zo erg lijden onder hun dikke kuiten als vrouwen die vanwege een te kleine boezem een borstvergroting laten uitvoeren, of als vrouwen die hun te grote boezem laten verkleinen.

Dit artikel is bedoeld om u te informeren over welke mogelijkheden er zijn. Of iemand besluit zich te laten behandelen en voor welke behandeling er dan gekozen wordt, is uiteindelijk afhankelijk van hoe erg iemand onder de bestaande situatie lijdt.

De techniek voor een kuitverkleining is afhankelijk van de oorzaak waardoor de kuiten te stevig zijn. Vaak is een opeenhoping van vetweefsel de oorzaak en kan de kuitverkleining door vetafzuiging bereikt worden.

Het komt echter ook vaak voor dat de spier van de kuit overdreven fors is. Hier zal vetafzuiging dus niet succesvol zijn. Een extreme toename van de kuitomvang wordt bijvoorbeeld ook bij spierdystrofie gezien. Spierdystrofie is een erfelijke aandoening die in vele verschillende vormen voorkomt. De esthetische problematiek staat bij deze aandoening echter niet op de voorgrond en daarom is een chirurgische kuitverkleining hierbij zinloos.

“Dikke kuiten” kunnen ook ontstaan door oorzaken op het gebied van de interne geneeskunde, bv. door het vasthouden van vocht (oedeem) of lymfestuwing (lymfoedeem). In die gevallen moet de oorzaak opgelost worden, en is een cosmetische chirurgische behandeling niet van toepassing.

...

Kuitvergroting, kuitaugmentatie

Een kuitvergroting, in de medische wereld kuitaugmentatie genoemd, wordt vaak overwogen door patiënten van wie de kuiten onvoldoende ontwikkeld zijn door een ziekte (in extreme gevallen zogenaamde spillebenen). De diagnose kan ook voor slechts één been gelden. Kuitvergrotingen om esthetische redenen winnen de laatste jaren echter steeds meer aan populariteit.

Aangeboren oorzaken van onderontwikkelde kuiten (kuithypotrofie) zijn:

  • klompvoet
  • spastische verlamming
  • spina bifida (misvorming van de ruggengraat)

Verworven onderontwikkelde kuiten:

  • kinderverlamming = poliomyelitis
  • botontsteking = osteomyelitis
  • na letsels zoals brandwonden, uitgebreide kneuzingen, botbreuken en zenuwbeschadigingen met spierverschrompeling.

 

Af en toe is er ook vanuit de bodybuildingssport interesse voor kuitimplantaten. Het kan soms zeer frustrerend zijn als de kuiten ondanks zeer intensieve training niet zo gespierd worden als de rest van het lichaam en er een disbalans ontstaat. Daarom besluiten sommige atleten dit probleem door middel van een kuitvergroting op te lossen.

...

 

Siliconen kuitimplantaten voor kuitvergroting

Afbeelding: Spoelvormig kuitimplantaat gevuld met siliconengel. Bij het rechteruiteinde kunt u vaag een U-vormige lus zien doorschemeren. Deze dient tijdens het implanteren voor de verankering van de inbrengstaaf.

spoelvormig implantaat

Terwijl borstvergrotingen door middel van borstimplantaten tot de dagelijkse ingrepen van plastische chirurgen behoren, is de vraag naar kuitvergroting (zie ook kuitcorrectie) door middel van kuitimplantaten duidelijk kleiner. Door de ontwikkelingen op het gebied van borstimplantaten is echter ook de kwaliteit van kuitimplantaten verbeterd.

Ook bij kuitimplantaten wordt tegenwoordig geen vloeibaar siliconen meer gebruikt, maar is siliconengel de standaard. Men spreekt ook wel van cohesieve siliconengel. De stevigheid van de buitenwand is duidelijk verbeterd, zodat het zelfs bij zware kneuzingen of stoten weinig waarschijnlijk is dat deze kapotgaat. Kuitimplantaten zijn bestand tegen belastingen van de kuit. Een ruw oppervlak wordt bij kuitimplantaten niet gebruikt, omdat kapselfibrose (verharding van het implantaatkapsel) in de spierloge van de m. gastrocnemius bijna nooit voorkomt. Bovendien moeten de implantaten door zeer kleine sneden (4 cm) tot een diepte van 30 cm geschoven worden. Dat zou met een ruw oppervlak bijna onmogelijk zijn.

Meestal worden de hier beschreven implantaten geïmplanteerd; met een stevige omhulling en een vulling van siliconengel. Er bestaan echter ook solide, d.w.z. vaste gummiachtige implantaten. Deze worden verderop beschreven.

...

Anatomie: Kuitspieren

Anatomie: tweekoppige kuitspierDe kuit (regio suralis) is het spiergebied aan de achterbovenzijde van het onderbeen. Maar niet alle spieren in de kuit horen bij de kuitmusculatuur. De kuit wordt eigenlijk door de driekoppige kuitspier (m. triceps surae) gevormd. In de anatomie wordt over onderbeenmusculatuur gesproken en deze wordt als volgt ingedeeld:

  • Diepe laag
  • Oppervlakkige laag
    • Voorste compartiment
    • Achterste compartiment
    • Zijcompartiment

Er zijn maar 2 spieren die de naam kuitspier hebben:

  • tweekoppige kuitspier
  • lange kuitspier

...

 

Bijgewerkt op 01.07.2012